تبلیغات

احســـاس صورتــــــی

 

نخستین نگاهی كه ما را به دوخت،

نخستین سلامی كه در جان ما شعله افروخت،

نخستین كلامی كه دل های ما را

به بوی خوش آشنایی سپرد و

                          به مهمانی عشق برد؛

پر از مهر بودی

پر از نور بودم

همه شوق بودی

همه شور بودم

 

چه خوش لحظه هایی كه دزدانه از هم

نگاهی ربودیم و رازی نهفتیم!

 

چه خوش لحظه هایی كه "می خواهمت" را

به شرم و خموشی - نگفتیم و گفتیم!

 

دو آوای تنهای سرگشته بودیم

رها، در گذرگاه هستی

به سوی هم از دورها پرگشودیم.

 

چه خوش لحظه هایی كه هم را شنیدیم

چه خوش لحظه هایی كه در هم وزیدیم

چه خوش لحظه هایی كه در پرده عشق،

چو یك نغمه ی شاد، با هم شكفتیم!

 

چه شب ها، چه شب ها، كه همراه حافظ

در آن كهكشان های رنگین،

در آن بیكران های سرشار از نرگس و نسترن،

                                             یاس و نسرین،

ز بسیاری شوق و شادی نخفتیم.

 

تو با آن صفای خدایی

تو با آن دل و جان سرشار از روشنایی

ازین خاكیان دور بودی.

 

من آن مرغ شیدا

در آن باغ بالنده در عطر و رویا،

بر آن شاخه های فرا رفته تا عالم بی خیالی؛

چه مغرور بودم...

چه مغرور بودم... !

 

من و تو چه دنیای پهناوری آفریدیم

من و تو به سوی افق های نا آشنا پركشیدیم

من و تو، ندانسته، دانسته،

                                     رفتیم و رفتیم و رفتیم

چنان شاد، خوش، گرم، پویا،

كه گفتی به سرمنزل آرزوها رسیدیم!

 

دریغا، دریغا، ندیدیم

كه دستی در این آسمان ها،

چه بر لوح پیشانی ما نوشته ست!

دریغا، در آن قصه ها و غزل ها نخواندیم،

كه آب و گل عشق، با غم سرشته ست!

فریب و فسون جهان را

تو كر بودی ای دوست،

                                 من كور بودم... !

 

از آن روزها -آه- عمری گذشته ست

من و تو دگرگونه گشتیم،

                                  دنیا دگرگونه گشته ست!

در این روزگاران بی روشنایی،

در این تیره شب های غمگین، كه دیگر

ندانم كجایم،

                  ندانم كجایی!

چو با یاد آن روزها می نشینم

چو یاد تو را پیش رو می نشانم

دل جاودان عاشقم را

                              به دنبال آن لحظه ها می كشانم

سرشكی به همراه این بیت ها می فشانم:

 

نخستین نگاهی كه ما را به هم دوخت،

نخستین سلامی كه در جان ما شعله افروخت،

نخستین كلامی كه دل های ما را،

به بوی خوش آشنایی سپرد و به مهمانی عشق برد...

پر از مهر بودی

پر از نور بودم...

 

 

.::فریدون مشیری::.




چهارشنبه 23 مرداد 1392 | نظرات ()

طراح قالب
Weblog Skin


Top Blog
وبلاگ برتر در تاپ بلاگر